Page 2 - 08_inbox-8_LR

Basic HTML Version

2
|
Universiteit Antwerpen inbox | mei 2012
Leaving Egypt for a PhD in Belgium
Experiencing other cultures, languages and a new education system
Eponiemen (deel 2)
Kids in reactie
A
fter finishing my masters degree from Cairo University, I hesitated about
continuing my PhD in Egypt or abroad. Leaving home, my family, and my
friends for a long time is unusual in my family. I have travelled before, but
for short periods that normally did not exceed a month. Taking the decision to study
in a country without knowledge of the language and the different culture was dif-
ficult, but it turned out to be worth it as I realised that it was a unique opportunity
for self-discovery as well as personal, academic and professional development.
and Regional Economics (TPR), I
applied as I was always interested
in the main European ports and
wished that one day we will have
the same competitiveness and ef-
ficiency in Egypt. In fact I thought
it was a good opportunity to bring
a global perspective back home.
When I was accepted and prepared
to travel, I remembered the Baron
Palace as it is in the neighbourhood
in Cairo. It was built for the Belgian
engineer “Édouard Louis Joseph,
Baron Empain”, who invested
throughout the 1890s in electric
urban tramlines in Cairo. But the
first real impression I had, was
from the Belgiumembassy in Cairo.
Although they have asked for a lot
of documents, they were helpful,
understanding and I finished the
procedures in a very short time.
What fascinatedme themost when
I arrivedwas the extraordinary
architecture of the central station of
Antwerp. The city tries tomaintain
its status as cultural and economic
centre. In fact, the amount and
organisation of construction and
maintenance that is always going on
aroundme, even here at the univer-
sity campus is impressive.
However, belonging to theArab
culture, in the beginning I felt lonely
as it tookme some time to get used to
and understand the new lifestyle. The
department’sweekend trip helpedme
to overcome that and everyonewas
open and friendly. On the other hand,
I suggest that the international office
at the university should organise
cultural events and activities to ad-
dress the needs of themulticultural
nationality. Nevertheless, I havemet
people fromalmost all over theworld
in a very short time.
SNOW!
, that is something I was
really looking forward to seeing!
Yes, it is true. I had never ever seen
it before. Unfortunately, this year
it only snowed few times. When it
snowed everyone called me and we
could not stay in the office. I went to
the garden and played in the snow.
I like how the university is trying
to integrate with the community; I
have seen school visits, events for
the people living in the neighbour-
hood, and elderly citizens’ visits.
The University really interacts with
the neighbourhood. Apart from the
bureaucratic side that one faces as
a new student with the government
and registration, everything goes
so well here. The teaching staff and
colleagues are particularly helpful.
Now that I have been here for six
months, I totally agree and fully
understandwhat Mark Twain once
said, “Travel is fatal to prejudice, big-
otry, and narrow-mindedness”. Not
only have I experienced other cul-
tures, languages and a new educa-
tion system. It has also widenedmy
horizons to different ways of thinking
and perceptions about beliefs and
values. I think the city has a charm
that motivates people, likemyself;
I am riding a bicycle now and have
been training for the 5km run at the
Antwerp10Miles. Wow, who could
believe I would do that one day.
Yasmine Rashed
Dept. Transport en Ruimtelijke Economie
SNOW!
, that is something I was really looking forward to seeing!
Het betreft een parasitaire zuigworm
die aangetroffenwordt bij sommige
Afrikaanse knaagdieren. Dan lijkt de
Lophuromys verhageni
, een aaibaar
knaagdier uit de Tanzaniaanse
hoogten genoemd naar Profes-
sor Ron Verhagen, een oprechter
eerbetoon. De betreurdeWalter
Verheyen, diemee aan de wieg stond
van het Departement Biologie, wordt
herinnerd in de namen van een vis
en drie zoogdieren. De
Tilapia walteri
is een forse cichlide vis uit Ivoorkust
en Liberia.
Mastomys verheyeni
is
een Afrikaanse veeltepelmuis en
Congosorex verheyeni
een kleine,
gedrongen spitsmuis uit Congo.
Recent noemde Erik Verheyen, die
in zijn vaders voetsporen trad, een
prachtig nieuw ontdekt duikertje uit
Togo, Benin en Nigeria
Philantomba
walteri
. Het 40 cmhoge en 6 kg zware
diertje is gegeerd om zijn vlees en om
de vermeendemedicinale kracht van
zijn horens en daardoor helaas met
uitsterven bedreigd.
Hebben we iemand over het hoofd
gezien? Of kent u collega’s die hun
naam geleend hebben aan andere
zaken – een ster misschien, een
wiskundige stelling, een weerkundig
fenomeen, een molecule, een in-
strument, een wet, een lichaamson-
derdeel of een ziekte? Laat het ons
weten en we publiceren het graag.
Raoul Van Damme,
Fac. Wetenschappen
Kiezelwieren of diatomeeën zijn ééncellige
wiertjes met een extern skelet dat fantastische
patronen kan aannemen. Bart Van de Vijver,
nuwerkzaamaan de Nationale Plantentuin en
afgestudeerd aan de Universiteit Antwerpen,
is een autoriteit op het gebied van Antarctische
kiezelwieren. Bart flatteerde praktijkassistente
Inge Van Dijck (
Diadesmis ingeae
) en emeriti
Louis Beyens (
Luticola beyensii
en
Stauroneis
beyensii
), Roland Cauberghs (
Luticola caubergsii
)
enWimDe Smet (
Luticola desmetii
). En de
poëtische naam
Pinnularia robbrechtii
verwijst
naar de onvermijdelijke Elmar Robberecht.
Zelfs de hoofdredacteur van dit blad bleef
niet onbedacht (
Stauroneis lardonii
). Bart zelf
werd vereeuwigd in
Pinnularia bartii
en
Surirella
vandevijveri
.
De
Opegrapha dekeseli
is voor zover we weten
de enige zwamdie de naamvan een alumnus
van onze universiteit draagt. André De Kesel
werkt nu eveneens aan de Plantentuin in
Meise. De
Opegrapha
haalt zijn voeding uit een
algje, en is dus technisch gezien een korstmos.
Het
bestiarium
van de Universiteit Antwerpen
omvat een prachtig roze getinte zeenaakt-
slak uit het exotische Papua NieuwGuinea,
Phyllidiella backeljaui
. De soort werd genoemd
naar Thierry Backeljau, populatiegeneticus.
De Spaanse biologen die de slak beschre-
venmelden officieel dat zemet de naam
hun beroemde collega willen roemen, maar
kwatongen hebben het over een treffende ui-
terlijke gelijkenis tussen
P. backeljaui
en Thierry
Backeljau. Ook niet helemaal onverdacht is de
Paraconcinnum leirsi
, opgedragen aan Herwig
Leirs, decaan van de Faculteit Wetenschappen.
Stauroneis lardonii
, een kiezel-
wiertje genoemd naar Filip
Lardon. De foto’s zijn stevig
vergroot; de wiertjes zijn 0,003
cm lang…
Lophuromys verhageni
, Verhagen’s Brush-
ferred Rat, uit Noord Tanzanië, genoemd
naar Ron Verhagen.
Tilapia walteri
, een cichlide vis uit Liberia, genoemd naar Walter Verheyen.
Philantomba walteri, het
duikertje genoemd naar Walter
Verheyen, door zijn zoon.
L
open alle kinderen warm voor wetenschap? De 300 kinderen die op
donderdag 19 april te gast waren in de aula Jan Fabre antwoordden
alvast volmondig en luidkeels ja op deze vraag. Ze konden die dag
genieten van experimenten en demonstraties die hen vakkundig voorge-
schoteld werden door Stijn Symens (Dept. Wiskunde-Informatica), Ouafik
El Kasmioui (Dept. Biologie) en Sofie Slaets (Dept. Chemie). Wiskundige
raadsels, een mini-windmolen en olifantentandpasta: het kon allemaal
rekenen op luid applaus met enthousiaste kreten.
Met deze wetenschapsshowwilden
we de kinderen en hun leerkrachten
bedanken voor hunmedewerking
aan het project Kids in Reactie. Met
vragenlijsten, observaties en inter-
views warenwe bij hen nagegaan
of, hoe en inwelkemate diverse
groepen kinderen verschillen in hun
interesse, houding en opvatting rond
wetenschap (met name chemie).
We waren immers nieuwsgierig of
activiteiten rondwetenschap bij
verschillende groepen (allochtone
en autochtone kinderen, kansarme
en kansrijke leerlingen, jongens en
meisjes) anders aanslaan.
Het onderzoek wees uit dat som-
mige kinderen extra impulsen nodig
hebben (als compensatie voor een
thuissituatie die minder oog heeft
voor wetenschap), dat activiteiten
niet zomaar vanzelf voldoende aan-
dacht hebben voor diversiteit (en
dat je daar alert voor moet zijn) en
dat leerkrachten graag hulp krijgen
ommet hun leerlingen aan weten-
schap te doen. Een vaststelling
waar we – met dank aan Stijn, Sofie
en Ouafik – op die voormiddag in
april dan ook graag op inspeelden.
Mieke De Lathouwers,
Els Grieten en Kristien Seghers
Departement Universiteit &
Samenleving
(www.ua.ac.be/kidsinreactie)
Enthousiast publiek tijdens een proef met stikstof.
Wetenschap aan den lijve onder-
vonden (en het deed geen pijn).
When my professor drew my attention to
the vacancy in the department of Transport
© Universiteit Antwerpen Vincent Jauniaux
© Universiteit Antwerpen Vincent Jauniaux