Georges Perec, een meestervervalser

Dr. Manet van Montfrans Universiteit van Amsterdam

Georges Perec (1936-1982) verloor zijn uit Polen naar Frankrijk geëmigreerde joodse ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn vader sneuvelde in 1940, zijn moeder werd in 1943 naar Auschwitz gedeporteerd. Perec werd in 1942 naar familieleden in de vrije zone in Frankrijk gestuurd en bracht ruim anderhalf jaar door op een internaat in de Vercors. Daar ging zijn naam door voor Bretons en werd hij katholiek gedoopt. Na de oorlog werd Perec opgevoed door een zuster van zijn vader, in een gegoed, geassimileerd milieu. De breuk met de taal en de cultuur van zijn ouders bleek definitief. Perec ontwikkelde zich tot een veelzijdig, virtuoos en vindingrijk schrijver die uitblonk in speelse vormexperimenten. Behalve in het autobiografische W ou le souvenir d'enfance (1975) verwijst hij bijna nooit rechtstreeks naar zijn jeugdervaringen. In deze lezing wordt aan de hand van een analyse van Un cabinet d'amateur (1979) inzicht gegeven in de ingenieuze (om)wegen die Perec bij de verbeelding van zijn persoonlijke geschiedenis heeft bewandeld.

Manet van Montfrans is romaniste en is als docent-onderzoeker verbonden aan de Universiteit van Amsterdam (Leerstoelgroep Moderne Europese Letterkunde). Zij publiceert hoofdzakelijk op het terrein van de hedendaagse Franse letterkunde. In 1999 verscheen haar dissertatie onder de titel Georges Perec. La contrainte du réel` (Rodopi). In 2003 publiceerde zij bij De Arbeiderspers Georges Perec, een gebruiksaanwijzing, een inleiding tot Perecs verhalend proza.