Een rapport over de toekomstmogelijkheden voor een effectiever armoedebestrijdingsbeleid in Vlaanderen. We houden in dit rapport vooreerst de huidige armoedebeleidscyclus en haar instrumentarium tegen het licht van een aantal gangbare principes die in de (internationale) literatuur rond (armoede)beleidsorganisatie te vinden zijn. Dit resulteert in een evaluatie van het bestaande instrumentarium, waarbij ook een reeks aanbevelingen voor de toekomst worden gedaan. Een andere doelstelling van dit rapport is om een aantal concrete handvaten aan te reiken die de empirische basis van het beleid kunnen versterken. De systematische opvolging van de toestand en van het beleid op verschillende beleidsdomeinen, gebeurt het best doorheen een breed repertorium aan methoden. We denken hierbij aan bestaande sociale indicatoren, aan kwalitatief en kwantitatief wetenschappelijk onderzoek, en aan bevragingen en consultaties van de doelgroep(en), van hun vertegenwoordigers en van andere relevante stakeholders. Een ruime bevraging van de realiteit (via ervarings-, wetenschappelijke en professionele kennis) is noodzakelijk om het beleid te toetsen en beter af te stemmen op de bestaande en toekomstige noden. Het resultaat is dit rapport, dat uit twee grote delen bestaat. Een eerste deel handelt over de armoedebeleidsorganisatie, en reikt een aantal mogelijk leidende principes aan voor de armoedebeleidsorganisatie. Een tweede deel geeft de aanzet om aan één van die principes, met name het beter empirisch onderbouwen van het armoedebeleid, tegemoet te komen. We bekijken per levensdomein de mogelijke indicatoren, de algemene beleidslijnen die werden uitgezet en de pistes die in de toekomst kunnen worden verkend. Omdat indicatoren slechts één van de maatstaven voor het beleid kunnen zijn, proberen we in dit deel ook de stem van mensen die in armoede leven, te laten doorklinken.